Bycie męskim niejedno ma imię…

Bycie męskim mężczyzną nie wszędzie znaczy to samo. A największe różnice występują na skrajach naszego globu – w jaki sposób Japonka poznaje, że ma do czynienia z prawdziwym mężczyzną, a jak zorientuje się w tym Francuzka?

Hero

Ten wpis będzie odskocznią od „relacji z wycieczki”. Będzie materiałem porównawczo refleksyjnym, zainspirowanym obserwacjami codziennego życia w Japonii. Jak oni wyglądają? Japończycy z racji odwiecznego pielęgnowania związku z ze swoją kulturą, lubią być otoczeni pięknymi rzeczami. Takie hołubienie tego, co piękne sprawia, że sami też pragną wyglądać przyjemnie i atrakcyjnie. I tutaj ku mojemu zadziwieniu, wielu (bardzo) młodych ludzi nosi makijaż, farbuje włosy i dość ekscentrycznie szuka swojego stylu.

To prawda, że we Wschodniej Azji media muzyczne kreują wizerunek boysbandów złożonych z bardzo „delikatnych chłopców”. Mam tu na myśli ogromną trudność w stwierdzeniu, czy patrzę na zespół kobiet czy chłopców. To prawda, że im jest ich więcej i im „kosmiczniej” wyglądają, tym są bardziej popularni. Związek między wytworzonymi skrupulatnie wizerunkami młodych mężczyzn i ich notorycznym kopiowaniem na ulicach miast jest bardzo zauważalny. Nawet podczas wycieczki do arcade (budynek z automatami do gier) nie mogłam się oprzeć podziwianiu ich gustownych stylizacji wyjściowych. Młody mężczyzna w dopasowanym garniturze, nonszalancko zawiązanym fularze i postawionym kołnierzu grający w „automaty” robi wrażenie;).2743490_1338160101342.82res_500_256

Gq58ir14  
o takiego pana spotkałam:)

o takiego pana spotkałam:)

Oczywiście, nie chcę generalizować, a jedynie opisać to, co zauważyłam u wielu mijanych na japońskich uliczkach osób. Nie będę jednak pisała wyłącznie o młodych mężczyznach. Kultura piękna (oparta na umiłowaniu harmonii, sztuki) ma wpływ nie tylko na architekturę, urbanistykę, gotowanie, ale także codzienną dbałość o siebie. Mężczyźni w Japonii chętnie korzystają z zabiegów kosmetycznych, manicure. Niektózy ryzykują nawet eksperymentowanie ze świętującym ostatnio szczyty popularności kosmetykami zawierającymi wygładzający śluz ślimaka! http://www.dailymail.co.uk/femail/article-2019881/Snail-slime-latest-beauty-mollusc-mucus-touted-clear-acne-heal-scars-beat-wrinkles.html. Bardzo wielu z nich nosi torebki do złudzenia przypominające damskie akcesoria. Widywałam wielu starszych panów ubranych zgodnie z obowiązującymi trendami mody, a większość młodych Japończyków podczas wyjść ze znajomymi ozdabia się ogromem biżuterii (w dużej mierze plastikowej).
Elegancik po 60tce z Osaki

Elegancik po 60tce z Osaki

        Czy tam też tak promowany był wizerunek walczącego bohatera – samuraja? Być może. Choć osobiście nie spotkałam się z pokazywaniem tego w telewizji czy na bilbordach, pełnych grup kolorowo ubranych nastolatków lub wyfotoszopowanych dojrzałych mężczyzn. „Mężczyźni też wyglądają ślicznie w koronkach” – zdają się krzyczeć tajemnicze znaczki iskrzące się pod plakatami „delikatnych” piosenkarzy. Nie widzę indywidualistów. Nie widzę pierwszych w szeregu. Człowiek w grupie. Człowiek z innymi. Człowiek o wielkich dziecięcych oczach i buńczucznej fryzurze z  toną utrwalającego żelu. Piękno wyrażone dbałością o szczegóły (blada skóra, uzupełniające się dodatki). Piękno wyrażone euforią z dokonywania zmian na swoim ciele. Może nie jest to przykład ze Wschodu, ale wręcz z Zachodu, ale nie mogę się powstrzymać (o Panu który wydał 100 000 by wyglądać jak Ken): http://www.dailymail.co.uk/news/article-2249213/Real-life-Ken-doll-Justin-Jedlica-spends-100k-nearly-100-plastic-surgery-operations.html Rzadko tylko na modłę zachodnią można było zobaczyć zdjęcia roznegliżowanych chłopców z zarostem. A jeżeli już, to fotografie te stawały w wyraźnej opozycji do cukierkowych chłopczyków z wycieniowanymi, tlenionymi końcówkami starannie ułożonych włosów.     W Europie Nie mogę stwierdzić, że test to niespotykane zjawisko w Europie, bo i u nas gros osób przykłada wagę do pielęgnowania wizerunku. Chodzi mi bardziej o masową skalę tego zjawiska. I różnicę mentalną. Niestety w Europie gdy mężczyzna regularnie używa wody kolońskiej, dba o paznokcie, z uwagą dobiera buty do spodni, jest w wielu środowiskach szykanowany i prześmiewany. Nieodzowne są aluzje do homoseksualizmu, często (co aż jest przykre) pejoratywne. W Niemczech, Francji, Włoszech czy Polsce na kształtowanie kultury życia codziennego miał wpływ promowany (także w historii) etos bohatera – mężczyzny silnego, indywidualisty, ociekającego męskością urastającą do rangi niemalże ponadprzeciętnej boskiej mocy. Mężczyźni odnoszący sukces obowiązkowo muszą się z nim afiszować i sygnalizować swój status poprzez to, co posiadają – i tak ubierają się w drogie garnitury, jeżdżą pożądanymi markami, jadają w prestiżowych miejscach i obnoszą się na każdym kroku z tym, ile mają przychodu. Ich sukces to sukces wyrażony posiadaniem. Podsumowując – bycie męskim w Europie to bycie odważnym, silnym, najlepiej atletycznym, zdecydowanym, przedsiębiorczym, niezależnym.  
znalezione na automacie do gry

znalezione na automacie do gry

                Co oznacza bycie męskim w Japonii? W przypadku Japończyków możemy dostrzec wpływ darzonego tam szacunkiem „pierwiastka kobiecości” zakorzenionego w ich mentalności. Stąd eksperymenty z biżuterią, torebkami, makijażem. Starsi Japończycy, z tego co zauważyłam, nie noszą makijażu, niemniej jednak wyglądają na bardzo zadbanych. Tam nie dziwi na przykład powszechnie obecna reklama męskiego odpowiednika zalotki – przyrządu do pielęgnacji brwi.
tylko dla panów. Do brwi.

tylko dla panów. Do brwi.

   
korektor dla panów

korektor dla panów

                   
tusz do rzęs dla panów

tusz do rzęs dla panów

                    Może dużo przyjemniej było zaadoptować modę na piękno niż na sukces indywidualny? Zresztą, wcale się nie dziwię, że mężczyźni w Japonii mogą mieć nieco kłopotów w poszukiwaniu prawdziwego wzorca męskości.   Otóż na przestrzeni ostatnich 50 lat, mimo ogólnego umiłowania piękna o którym należało zawsze pamiętać, należy uwzględnić ogromne przemiany ekonomiczno-gospodarcze mające miejsce w tym okresie. Dlaczego wizerunek mężczyzny uzależniony jest od gospodarki państwa? To proste – w zależności od tego, jak „się żyje w obecnych czasach”, kobiety poszukują nieco innych partnerów. Podobnie możemy też analizować bardziej szczegółowo – co było atrakcyjne w przypadku poszukiwania partnera na terenach wiejskich i miejskich, nie jest to jednak cele artykułu.  W latach 80 na przykład Japończycy wydawali miliony jenów na dobra luksusowe. Kobiety szalały za bogatymi biznesmenami ubierającymi się u zachodnich projektantów. Kilka lat później, po pęknięciu bański spekulacyjnej i wielkim kryzysie, nie poszukiwano już ekscentryka z zasobnym portfelem, ale spokojnego, cichego, przyzwoicie zarabiającego męża. Wzorzec więc zmienił się diametralnie dostosowując się do wymogów trudniejszych czasów. O pragnieniach kobiet w Japonii i ich oczekiwaniach wobec idealnego mężczyzny na przełomie ostatnich 30 lat pięknie pisze tu Agnieszka: http://japonia-online.pl/article/327 Ja wolę skoncentrować się na innym aspekcie – medialnym promowaniu wizerunku mężczyzny. W ostatnich latach jak już wspomniałam szczytową popularnością cieszą się zespoły muzyczne, w których nie tyle ważne jest jak i co się śpiewa, ile raczej jakie show zapewnia się publiczności. Niektóre zespoły przodują w tzw. Visual kei – czyli przedstawieniu artystów (nie zawsze będących muzykami) jako androgenicznych postaci w fantazyjnych strojach, obowiązkowo z pełnym makijażem i często po kilku operacjach plastycznych. Przykład?  
z internetu

z internetu

6943628_f496

z internetu

               
coś poprawić?

coś poprawić?

                plastic-surgerySwoją drogą zatrważające jest że Japonia znajduje się na 7 miejscu w światowych rankingach ilości przeprowadzanych operacji plastycznych. Cóż, dążymy do piękna, niekoniecznie naturalnego wbrew obiegowej opinii.   W tej pogoni za drobiazgami uprzyjemniającymi życie (i pomagającymi radzić sobie z wizerunkiem) jednocześnie mieszkańcy japońskich wysp są skoncentrowanych na tym, co dla nich jest piękne. Słowem-umieją to dostrzec.
bielizna Pawła pod kimono

bielizna Pawła pod kimono

Rewelacyjnym dla mnie zobrazowaniem ich zamiłowania do piękna było przywdziewanie bogato zdobionej bielizny pod kimono. Nikt go przecież nie widzi, ale noszący ubranie człowiek wie, że ma na sobie coś ładnego – nie musi się z tym afiszować. Po prostu się tym cieszy. Zastanowiło mnie źródło tych różnic kulturowych. Doszłam do wniosku, że w Polsce mali chłopcy są uczeni tego, żeby być lepszymi od innych. Już w szkole słyszą: „Ucz się, by znaleźć lepszą pracę i więcej zarabiać”, gdy dorastają są prowokowani przez rówieśników „co, nie stać cię?”, w życiu dorosłym zaś według wielu psychologów kompensują sobie braki poprzez kupowanie coraz to droższych zabawek. Osobiście nie zgodzę się z tym – zazwyczaj kupujemy to, co nam się podoba i po prostu chcemy to mieć. Tylko właściwie dlaczego chcemy akurat tego?;).Skoro mali chłopcy uczeni są pewnych zachowań – bronienia honoru, prześcigania innych, podejmowania męskich decyzji, brania odpowiedzialności – wtrącani są przez społeczeństwo w konkretne role które (uwaga!) nie mogą im nie pasować. Społeczeństwo ma wobec nich pewne konkretne oczekiwania – będą zarabiać, założą rodzinę, osiągną sukces. A przez sukces najczęściej rozumiane są niestety wysokie zarobki (znów intencjonalnie generalizuję). Ale czego innego moglibyśmy się spodziewać po latach oglądania herosów i tajnych agentów z drogimi gadżetami w filmach? Czego uczą się (mali) chłopcy w Japonii? Mali chłopcy uczą się tego, że „piękne jest ważne”.  Że ważne są relacje z innymi (oh, o relacjach w Japonii szykuję kolejny artykuł!). I że gdy jesteś barwny w barwnej grupie – jesteś ciekawy. A w dorosłym życiu jeszcze zdąży znienawidzić szarość mas. To, co słodkie i chłopięce jest kawaii (ang. cute). Więc czemu teraz nie eksperymentować? Zdaję sobie sprawę, że w tym tekście wiele jest ogólników i interpretacji własnych. Ale czy to nie one są podstawą do prowadzenia dyskusji, myślenia, wyrabiania zdania? Zwłaszcza, jeżeli to zdanie ma być furtką do przyglądania się swojemu (potencjalnemu) partnerowi? Na deser-tego się teraz słucha w Japonii i Korei:) http://b1a4.com/2013/index.php http://www.youtube.com/watch?v=IxLV7M1sdjg#t=51s https://www.youtube.com/watch?v=qIUVzF2XB5Q#t=21 A co dla Was kojarzy się z męskimi wzorcami? A.          

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress